निर्वाचनपछिको नेपालबारे ७बुँदे टिप्पणी

नेपालको निर्वाचनको माहोलबाट म टाढा छु ।  धुमधामले प्रचार-प्रसार चलिरहेका बेला को लोकप्रिय छ, कसले जित्ला, कसले हार्ला भन्ने अनुमान गर्न म सक्दिन, न त यसमा मेरो रुचि छ । त्यसैले, यो लेखमा म निर्वाचनको परिणामको आकलनमा केन्द्रित हुनेछैन । यस निर्वाचनले नेपालको राज्य र समाजलाई भोलिको दिनमा कस्तो प्रभाव पार्ला ? यस विषयमा मेरा दृष्टिकोण यहाँहरूलाई सुनाउन चाहन्छु ।

रमाइलो मेला

एक साँझ, एक गाऊँ
एक तलाउ, एक विपद्
धमिलो पानीमा क्रमशः डुबिरहेको एक शरीर
हतास आँखा, रुग्ण विलाप -‘मलाई बचाउन आउँछौ कि कोही !?’

तलाउको वरिपरी रमाइलो मेला छ ।
हाँसो, ठट्टा, विद्वत विमर्श, नाचगान
सेल्फी, लाइक, शेयर, भतेरका बडेमानका ढेरी
जलुस, सभा, भाषण अनवरत
'हामी सजाउने छौँ उसको सुन्दर मुहार' -एउटा भन्छ
'हामी भर्नेछौँ उसको शरीरमा तागत' -अर्कोको पालो
'हामीसँग छ उसलाई सुहाउँदो रहस्यमयी सुबास' - तेस्रो चिच्याउँदैछ
'हामीसँग छ ती ओठमा मुस्कान फर्काउने जादुयी सुत्र' -चौथोको दाबी
मादलको धुन ‍-धिनकिनातिन, धिनकिनातिन !
सबै मदहोस !

कसले भर्‍यो ज्यानमारा तलाउमा पानी ?
कसले धकेल्यो किनारबाट उसलाई ?

रमाइलो मेला प्रश्नहरूमा अल्झिने छैन ।
रमाइलो मेला विगतमा फर्किने छैन ।
'नमस्ते', 'भोट मलाई है', 'मुसुक्क', 'भइहाल्छ नि' !

पानीमाथि तैरिरहेको एउटा शरीर 
शान्त आँखा, निभेको आगो ।

बसिबियाँलोः नेपाली जिब्रो झुक्याउने अङ्ग्रेजीका कुरा

म पहिले भाषामा शुद्धता महत्त्वपूर्ण हुन्छ भन्ठान्थेँ । आफूले बोल्ने भाषा शुद्धसँग लेख्नु र बोल्नुपर्छ भन्ने विचार थियो । तर, पछि यो विचारमा केही परिवर्तन आयो । किन भने चाहेर पनि सबैले आफ्नो भाषा, चाहे त्यो मातृभाषा नै किन नहोस्, शुद्ध तरिकाले बोल्न, लेख्न सक्दैनन् । भाषाको शुद्धतावादी मापदण्डले विभिन्न तरिका र लवजमा भाषाको प्रयोग गर्नेहरूमाथि अन्याय गरेको हुन्छ ।

रवि र बालेनलाई विश्वास नगर्नेहरूका लागि एउटा 'विकल्प' हुनेछ सुधारिएको नेपाली कांग्रेस

पुस २७ पृथ्वी जयन्तीका लागि चिनिन्छ। तर यसपटक, अर्थात् २०८२ को पुस २७ नेपाली कांग्रेसका दुई महामन्त्री गगन थापा र विश्वप्रकाश शर्माले कांग्रेसको शरीरमा सास हाल्न पार्टीभित्र गरेको विद्रोहका लागि अभिलेखमा रहनेछ।