रमाइलो मेला

एक साँझ, एक गाऊँ
एक तलाउ, एक विपद्
धमिलो पानीमा क्रमशः डुबिरहेको एक शरीर
हतास आँखा, रुग्ण विलाप -‘मलाई बचाउन आउँछौ कि कोही !?’

तलाउको वरिपरी रमाइलो मेला छ ।
हाँसो, ठट्टा, विद्वत विमर्श, नाचगान
सेल्फी, लाइक, शेयर, हाँसोका फोहरा, भतेरका बडेमानका ढेरी
जलुस, सभा, भाषण अनवरत
'हामी सजाउने छौँ उसको सुन्दर मुहार' -एउटा भन्छ
'हामी भर्नेछौँ उसको शरीरमा तागत' -अर्कोको पालो
'हामीसँग छ उसलाई सुहाउँदो रहस्यमयी सुबास' - तेस्रो चिच्याउँदैछ
'हामीसँग छ ती ओठमा मुस्कान फर्काउने जादुयी सुत्र' -चौथोको दाबी
मादलको धुन ‍-धिनकिनातिन, धिनकिनातिन !
सबै मदहोस !

कसले भर्‍यो ज्यानमारा तलाउमा पानी ?
कसले धकेल्यो किनारबाट उसलाई ?

रमाइलो मेला प्रश्नहरूमा अल्झिने छैन ।
रमाइलो मेला विगतमा फर्किने छैन ।
'नमस्ते', 'भोट मलाई है', 'मुसुक्क', 'भइहाल्छ नि' !

पानीमाथि तैरिरहेको एउटा शरीर 
स्थीर आँखा, निभेको आगो ।

बसिबियाँलोः नेपाली जिब्रो झुक्याउने अङ्ग्रेजीका कुरा

म पहिले भाषामा शुद्धता महत्त्वपूर्ण हुन्छ भन्ठान्थेँ । आफूले बोल्ने भाषा शुद्धसँग लेख्नु र बोल्नुपर्छ भन्ने विचार थियो । तर, पछि यो विचारमा केही परिवर्तन आयो । किन भने चाहेर पनि सबैले आफ्नो भाषा, चाहे त्यो मातृभाषा नै किन नहोस्, शुद्ध तरिकाले बोल्न, लेख्न सक्दैनन् । भाषाको शुद्धतावादी मापदण्डले विभिन्न तरिका र लवजमा भाषाको प्रयोग गर्नेहरूमाथि अन्याय गरेको हुन्छ ।

रवि र बालेनलाई विश्वास नगर्नेहरूका लागि एउटा 'विकल्प' हुनेछ सुधारिएको नेपाली कांग्रेस

पुस २७ पृथ्वी जयन्तीका लागि चिनिन्छ। तर यसपटक, अर्थात् २०८२ को पुस २७ नेपाली कांग्रेसका दुई महामन्त्री गगन थापा र विश्वप्रकाश शर्माले कांग्रेसको शरीरमा सास हाल्न पार्टीभित्र गरेको विद्रोहका लागि अभिलेखमा रहनेछ।

बसिबियाँलोः वर्षको अन्तमा पढेका तीन पुस्तक

आज फेरी किताबका कुरा गरौँ है ! तर, कुरा सुरु गर्नु पहिले मलाई मन पर्ने उर्दु कवि जोन एलियाको एउटा कविताका दुई टुक्राः

केपी ओलीको पुनःअनुमोदनमा मेरा टिप्पणी

[नोटः अरू पार्टीका कुरा अरू बेलामा गरौँला -आजलाई केवल एमालेका कुरा गरौँ ।]

केपी ओली एमालेको अध्यक्ष पदमा पुन निर्वाचित भए । उनलाई हार्दिक बधाई छ !

जेनजी विद्रोहपछि एमालेको नेतृत्व संरचना र मानसिकतामा केही परिवर्तन आउला कि भनेर आश गर्नेहरू कि त एमाले विरोधी खेमाका मानिस थिए कि राजनीतिक दलहरूबाट स्वतन्त्र बौद्धिक व्यक्तित्व । ओली फेरी चुनिएको खबरबाट उनीहरू दुखी भएको सहजै बुझ्न सकिन्छ ।

नेपालको राजनीतिका पाँच पत्रु प्रवृत्ति

भनिन्छ त्यो देश सबल र असल हो जहाँ सरकार वा नेताका बारेमा कम कुरा हुन्छ । मानिसहरू सरकार कसरी चलिरहेको छ वा फलानो-चिलानो-ढिस्कानो नेता कस्तो छ भन्ने विषयमा हरेक दिन जसो विवाद, छलफल वा बहस गर्नमा मस्त रहन्छन् भने त्यसबाट बुझ्नुपर्ने हुन्छ त्यस देशको हाल ठिक चलिरहेको छैन ।

कति राम्रो हुन्थ्यो राजनीतिका कुरा गर्न नपर्ने भए ! हामी सामान्य नागरिकले कुरा गर्ने विषय दर्शन, विज्ञान, कला, साहित्य, गीतसंगित, आ-आफ्नो रुचि, दक्षता, स्वास्थ्य, मौसम, भ्रमण, पुस्तक, प्रेम, स्नेह आदिइत्यादि हुनुपर्ने हो । तर, समाज वा राज्य निर्माण गर्ने लक्षमा बाटो बिराएर भौँतारिरहेको नेपालका नागरिक हामी नेता र मन्त्रीका बारेमा यति गम्भीरतापूर्वक कुरा गर्न अभिसप्त छौँ -मानौँ यो नै राज्य र समाजको एकमात्र विषय हो ।

यही अभिसप्त माहोलमा म फेरि नेपाली राजनीतिका बारेमा कुरा गर्न लाग्दैछु । आजको लेखमा मलाई मन नपर्ने केही ठुला र केही साना प्रवृत्तिका बारेमा कुरा गर्दैछु । यो सूचि लामो हुनसक्छ र तपाईं आफूलाई मन नपर्ने प्रवृत्ति पनि यसमा जोड्न सक्नुहुन्छ ।

Random Thoughts: कहिले बन्ला नेपाल समृद्ध ?

Disclaimer: यो एक निराशावादी मोनोलग हो । तपाईंलाई नेपालको भविष्यका बारे सुखद् र आशावादी कुराहरू मात्र सुन्न मन लाग्छ भने यो लेख तपाईंका लागि रुचिकर नहुन सक्छ ।

शीर्षकको प्रश्नमा मेरो मनमा उठेको जवाफः नेपाल समृद्ध बन्ने सम्भावना छैन !